To ju\u017c 22 lata, odk\u0105d dwunastu urz\u0119dnik\u00f3w ONZ i Biura Wysokiego Przedstawiciela (BOH) straci\u0142o \u017cycie w katastrofie helikoptera podczas s\u0142u\u017cby, pomagaj\u0105c Bo\u015bni wdro\u017cy\u0107 porozumienie pokojowe z Dayton z 1995 r., kt\u00f3re zako\u0144czy\u0142o wojn\u0119.<\/p>\n\n\n\n
Tragedia mia\u0142a miejsce 17 wrze\u015bnia 1997 r. i poch\u0142on\u0119\u0142a \u017cycie pi\u0119ciu cz\u0142onk\u00f3w OHR, sze\u015bciu cz\u0142onk\u00f3w UNMIBH (Misji Narod\u00f3w Zjednoczonych w Bo\u015bni i Hercegowinie) oraz doradcy politycznego i prawnego \u00f3wczesnego wysokiego przedstawiciela Christiana Schwarza Schillinga .
<\/p>\n\n\n\n
\u201eZgin\u0119li w s\u0142u\u017cbie pokoju, pracuj\u0105c nad odbudow\u0105 Bo\u015bni i Hercegowiny oraz zapewnieniem trwa\u0142ej stabilno\u015bci i reintegracji kraju. Nigdy nie zostan\u0105 zapomnieni w naszych sercach i umys\u0142ach \u201d- powiedzia\u0142 wysoki przedstawiciel Valentin Inzko, kt\u00f3ry obecnie monitoruje wdra\u017canie porozumienia z Dayton.<\/p>\n\n\n\n
Tragedia mia\u0142a miejsce 17 wrze\u015bnia 1997 r. I poch\u0142on\u0119\u0142a \u017cycie pi\u0119ciu cz\u0142onk\u00f3w OHR, sze\u015bciu cz\u0142onk\u00f3w UNMIBH (Misji Narod\u00f3w Zjednoczonych w Bo\u015bni i Hercegowinie) oraz doradcy politycznego i prawnego \u00f3wczesnego wysokiego przedstawiciela Christiana Schwarza Schillinga . <\/p>\n\n\n\n
Kiedy\nzdarzy\u0142 si\u0119 wypadek, Leah Melnick, Charles Morpeth, Thomas Reinhardt, Jurgen\nSchauf i Gerd Wagner z OHR, Livio Beccaccio, Andrzej Buler, David Kriskovich,\nWilliam Nesbitt, Marvin Padgett, Georg Stiebler z UNMIBH, oraz doradca\nwysokiego przedstawiciela Peter Backes w drodze na spotkanie z lokalnymi\nw\u0142adzami w p\u00f3\u0142nocnej i \u015brodkowej Bo\u015bni. <\/p>\n\n\n\n
Helikopter\nrozbi\u0142 si\u0119 w pobli\u017cu miejscowo\u015bci Fojnica w \u015brodkowej Bo\u015bni z powodu g\u0119stej\nmg\u0142y.<\/p>\n\n\n\n
\u201eOddajemy im dzisiaj szacunek, powtarzaj\u0105c silne i jednoznaczne zaanga\u017cowanie spo\u0142eczno\u015bci mi\u0119dzynarodowej na rzecz Bo\u015bni i Hercegowiny jako pokojowego i suwerennego pa\u0144stwa nieodwracalnie zmierzaj\u0105cego ku integracji europejskiej\u201d – powiedzia\u0142 Inzko.<\/p>\n\n\n\n
Po \u015bmierci Andrzeja Kaczora w Kurdystanie w 1995 roku,\nnapisali\u015bmy wsp\u00f3lnie z Andrzejem S. \u201eletter of protest\u201d do szefa misji UNGCI, i\u2026 dostali\u015bmy propozycj\u0119 kontynuacji s\u0142u\u017cby\ndla ONZ w Bo\u015bni i Hercegowinie \u2013\npropozycj\u0119 przyj\u0119li\u015bmy.<\/p>\n\n\n\n
\/…\/<\/p>\n\n\n\n
Po relokacji z Iraku, w Zagrzebiu okaza\u0142o si\u0119, \u017ce b\u0119d\u0119 s\u0142u\u017cy\u0142 w Support Unit, pracuj\u0105cym na rzecz dw\u00f3ch misji \u2013 UNMIBH i UNTAES \u2013 tu pe\u0142ni\u0142 s\u0142u\u017cb\u0119 r\u00f3wnie\u017c Andrzej Buler. Gdy zobaczy\u0142em za\u015bmiewaj\u0105cych si\u0119 koleg\u00f3w – wiedzia\u0142em, \u017ce w\u015br\u00f3d nich jest Andrzej. Jego dar opowiadania kawa\u0142\u00f3w – zbli\u017ca\u0142 nas Polak\u00f3w do narodowo\u015bci, kt\u00f3re w tamtych czasach \u201ewidzia\u0142y w nas\u201d tych zza \u017celaznej kurtyny\u2026 Z Andrzejem zaprzyja\u017ani\u0142em si\u0119 b\u0142yskawicznie. To by\u0142a jego trzecia misja – na pierwszej s\u0142u\u017cy\u0142 w Sarajewie i sta\u0142 si\u0119 jej legend\u0105. Na drugiej misji by\u0142 adiutantem jej szefa i\u2026 mia\u0142 okazj\u0119 pozna\u0107 Zagrzeb. Bardzo by\u0142em ciekawy jego historii, o kt\u00f3rych potrafi\u0142 barwnie opowiada\u0107. Oprowadzaj\u0105c mnie po mie\u015bcie odtwarza\u0142 wspomnienia\u2026 W pami\u0119ci utkwi\u0142a mi historia ze snajperem, kt\u00f3ry na sarajewskim lotnisku trafi\u0142 go w plecy \u2013 \u201enag\u0142e uderzenie powali\u0142o mnie na beton\u2026 wiedzia\u0142em, \u017ce dosta\u0142em, \u017ce musz\u0119 wsta\u0107 i wskoczy\u0107 do otwartych drzwi transportera kt\u00f3ry <\/em>podjecha\u0142 \u017ceby da\u0107 os\u0142on\u0119\u201d \u2013 zawiesi\u0142 si\u0119 na dobr\u0105 chwil\u0119\u2026 \u201ew polowym szpitalu nie mog\u0142em le\u017ce\u0107 na plecach \u2013 mia\u0142em olbrzymiego si\u0144ca\u2026 i wiesz co wspominam najbardziej<\/em>\u201d – spojrza\u0142em pytaj\u0105co \u2013 \u201edo dzi\u015b pami\u0119tam b\u00f3l plec\u00f3w w kiblu\u2026 i piszczeli zdartych w trakcie skoku\u2026\u201d \u2013 <\/em>obaj zacz\u0119li\u015bmy si\u0119 \u015bmia\u0107 na sam\u0105 my\u015bl jak to wygl\u0105da\u0142o\u2026 <\/p>\n\n\n\n Po mniej wi\u0119cej p\u00f3\u0142 roku dow\u00f3dztwo uzna\u0142o, \u017ce wszyscy z misji UNTAES maj\u0105 do niej wr\u00f3ci\u0107\u2026 – musia\u0142em si\u0119 po\u017cegna\u0107 z Zagrzebiem. Zrobili\u015bmy wsp\u00f3ln\u0105 imprez\u0119 \u2013 Andrzeja wiedzia\u0142em po raz ostatni. <\/p>\n\n\n\n \/…\/<\/p>\n\n\n\n Po odprawie, na stacji policyjnej w Bia\u0142ym Monastyrze podszed\u0142 do mnie Brendan, m\u00f3j zast\u0119pca i cichym g\u0142osem powiedzia\u0142\u2026 w Sarajewie rozbi\u0142 si\u0119 \u015bmig\u0142owiec ONZ \u2013 12 ludzi zgin\u0119\u0142o, w tym Polak. Na misji wie\u015bci rozchodz\u0105 si\u0119 z pr\u0119dko\u015bci\u0105 \u015bwiat\u0142a\u2026 <\/p>\n\n\n\n